Dokunursan Dökülür Gözlerim
Çocukluğumun geçtiği şehirdeki bodrum katları gibi şimdi gözlerim.... Birkaç saat girer güneş küçücük
penceresinden, şöyle bir yalar geçer duvarlarını ama yetmez işte.... Her daim ıslak duvarların yaralarını
iyi etmez birkaç saatlik güneş.... Dokunsan dökülür sıvaları... Dokunsan iğrenirsin ıslaklığından....
Üç vaktin uzun olanı kadardır ağlıyordum ben, şimdi en kısası kadar bir süre gözlerime bir parmak ışık
çalıp gitmek olur mu? Deniz yalardı o bodrum katlarını her gün ve her gece.... Şimdi yokluğun öper
gözlerimden... Dur durak bilmeden.... Sana izin vermem gözlerimi öperken- ki kalmış işte aklımın bir
yanında; uğursuzluktur, ayrılıktır derler.... Yokluğun hep izinli, öpsün dilediği kadar gözlerimden....
Öpsün de öpmesine, bir ara ışık ol, yık duvarlarımın birini işte tümden, umursama üstümdeki binayı,
yıkılırsa yıkılsın. Bir duvar dolusu açıklıktan dolsun ışık içime.... Kurusun duvarlarım. Bırak kalsın yeşil
kara küf izleri... Boyarız gözlerimi tekrardan, teninin beyazına....
Yok geleceksen hayat boyu üç günlük bir pencereden gözlerime... Dokunma... Islak ve yosunlu ve pis ve
kara ve küflü ve yorgun ve yıkılmak üzere.... Dokunsan iğrenirsin çürümüşlüğünden....Dokunsan dökülür
gözlerim...
Gözlerin kalmasın nemli bodrum katları gibi, sıvası dökük ve küf kokulu yalnızlıklarda diye geldim. Ve
öptüm her gidişe inat , defalarca...
Ağlayan sen miydin, mutluluğun muydu .. bana benzettim biraz göz yaşlarını mutluyken ağlayan ilk
adam ben miydim ?
Gözlerin güneşin kendisiydi zaten , bu yüzden tenim sıcaktı teninin üzerinde ... Gözlerine baktım da
yandım sevgilim...
Gözlerin her gelişin müjdesi dört mevsim deniz dört mevsim bahar ... tuz kokun sindi bu yüzden
dudaklarıma, tuzundan bildim dudaklarını.. her ağlayışa inat öptüm dudaklarını defalarca bu yüzden...
Üç vaktin uzun olanına kadar ağlasanda biliyorum ki vakitli vakitsiz bir gülüşe hazırdır şimdi gözlerin,
bu yüzden uğursuz söylencelere inat, yollar boyunca geldim sana.. ve bilesin ki vakitli vakitsiz bir gelişi
müjdeliyordu giderken gözlerin...
Bu yüzden ben en çok gözlerinden öptüm..
İki gözüm, sevdiğim .... gözlerinde güneşi gördüm ağlarken ve şimdi gökkuşağını müjdeleyen bir
gülüştür seni seviyorum diyen gözlerin...
Bu yüzden ben en çok gözlerine düşen çiy damlasını öptüm ...
Date: 17 October 2007, Wednesday
Comments (0) | Add Comment